Film
Film
Casla-films in Cinescope
Programma: 5 feb, 4 mrt, 1 april en 6 mei
Dit jaar gaat Casla in samenwerking met Cinescope verder met de vertoning van films die een relatie vertonen met het brede terrein van het architectuurcentrum, dus met thema’s die te maken hebben met bouwkunst, stedenbouw en landschap. De films worden ingeleid door een deskundige of zeer betrokkene. De vertoning vindt steeds plaats in filmtheater Cinescope, te vinden aan de Schrijverstraat 2 in Almere Stad. De aanvang: 20.00 uur. De planning gaat uit van de eerste dinsdag van de maand. Voor de vier films voor de zomervakantie zijn dat 5 februari, 4 maart, 1 april en 6 mei.
RED ROAD 5 februari
Regie: Andrea Arnold, 113 minuten, 2006, speelfilm/thriller
distri: A Film Distribution
Inleider: Richard Telderman, gemeente Almere.
Locatie: Cinescope; aanvang: 20.00 uur
Lars von Trier lijkt geobsedeerd door puzzels en beperkingen. Tien jaar geleden proclameerde hij in Parijs het Dogma-manifest, een reddingsactie voor de kunstzinnige film in de vorm van een gelofte van kuisheid. In de films Dogville en Manderlay legde hij zichzelf weer andere regels op; voor de documentaire The Five Obstructions verzon Von Trier een vijftal beperkingen voor zijn leermeester Jorgen Leth, en in zijn nieuwe film The Boss of It All verstopte hij opdrachten voor het publiek. Tussendoor bedacht hij The Advance Party, een project door drie debuterende regisseurs. De Schotten Andrea Arnold en Morag McKinnon en de Deen Mikkel Nørgaard moesten een film maken met dezelfde personages, gespeeld door dezelfde acteurs. De films moeten binnen zes weken worden opgenomen met een digitale camera en met Glasgow als plaats van handeling - verder hebben de regisseurs alle vrijheid. Het eerste, veelbelovende resultaat van het experiment is Red Road van Andrea Arnold, een voormalige presentatrice van kinder- en tienerprogramma's op de Engelse televisie, die in 2002 met Wasp de Oscar won voor beste korte film. In Red Road speelt Kate Dickie Jackie, een muizige vrouw die een baantje heeft als beveiligingsbeambte. De hele dag tuurt ze naar tientallen monitoren van 'City Eye Control'. Ze zoomt in op een dikkige vrouw die zich onbespied waant; en ze weet precies waar en wanneer een man uit de buurt zijn hond uitlaat. Jackie is goed in haar werk: als er iets gebeurt in het vuige Glasgow, heeft ze altijd een close-up van de daders. Dan gebeurt er iets dat haar dagelijkse routine doorbreekt: Jackie ziet een jonge, rossige man op een van de monitoren, en raakt in paniek. Waarom is lange tijd een raadsel; Arnold doseert de hints meesterlijk. Met sfeerrijke beelden en dito muziek (onder meer een dromerige versie van Love will tear us apart) maakt de jonge Schotse een wereld van eenzaamheid en stil verdriet voelbaar. Red Road, dat vorig jaar in Cannes werd bekroond met de Juryprijs, maakt nieuwsgierig naar nieuw werk van Andrea Arnold. En ook naar de andere Advance Party-films.
LUSTRON, THE HOUSE AMARICA’S BEEN WAITING FOR 4 maart
Regie: Bill Kubota Ed Moore, Bill Ferehawk, 2003
Duur: 60 minuten
Thema's: gebouw/suburbia.
Locatie: Cinescope; aanvang: 20.00 uur
Voor circa 8.000 dollar (zonder land) waren er vanaf 1947 in Amerika prefab stalen woningen te koop met platen van email: het Lustron huis. Carl Strandlund was het brein achter deze 'General Motors van de woningbouw' en produceerde 2560 van deze woningen. In 1950 ging de zaak failliet, maar filmproducers Bill Kubota, Ed Moore en Bill Ferehawk ontdekten in archieven dat dit niet alleen te danken was aan marktwerking, maar ook aan een samenzwering die reikte tot wittte huis. Deze film is daarom op meerdere niveaus een... boeiend verslag van de droom om droomhuizen in massaproductie af te leveren. Engels gesproken.
HEREMAKONO 1 april
(Waiting for Happiness) 2003
Regie: Abderrahmane Sissako.
90 min. Kleur. Frankrijk Mauritanië
Locatie: Cinescope; aanvang: 20.00 uur
Poëtische observaties op een klein plaatsje aan de kust van Mauritanië, een transitoplek waar mensen wachten op het geluk. Op het raakvlak van ontworteling, melancholie en sereniteit. In Mali worden huizen die slechts gebouwd zijn voor tijdelijke bewoning h heremakono genoemd: zij ‘wachten op geluk’. Aan de kust van Mauritanië ligt Nouadhibou, een klein plaatsje vol heremakono. Het is een transitohaven van waaruit Afrikanen uit verschillende landen de sprong naar het rijke Europa hopen te maken. Voordat ze aan de reis beginnen, proberen ze nog wat geld te verdienen op deze plek waar elk thuisgevoel ontbreekt. In Waiting for Happiness komt Abdallah, een jonge Malinees van Mauretaanse afkomst, in Nouadhibou aan om er na een tijdelijk verblijf afscheid te nemen van zijn moeder. Hij spreekt de taal niet en interesseert zich nauwelijks voor de plaatselijke festiviteiten en gebruiken. Hoewel in gedachten al in het hoge Noorden, raakt hij gaandeweg toch gefascineerd door enkele bewoners van Nouadhibou, zoals Nana, de sensuele jonge buurvrouw, en Makan, net als Abdallah een gelukzoeker. Aangekomen in het winderige kuststadje dat zich op de grens van woestijn en oceaan bevindt, lijkt alles mogelijk maar is niets zeker. Gespeeld door een niet-professionele cast vormen geïmproviseerde scènes de basis voor Sissako’s poëtische en rustige bespiegelingen, die nooit een absoluut standpunt innemen, maar des te meer suggestieve kracht bezitten.
TIENGEMETEN 6 mei
2001 - 2006
(Waiting for Happiness) 2003
Reg: Digna Sinke.
82 minuten (theaterversie) Z/W. Documentaire
Inleider: Digna Sinke
Locatie: Cinescope; aanvang: 20.00 uur
De film laat zien hoe langzaam maar zeker het landschap verandert. De akkers maken plaats voor braakliggende grond. De oude boerenschuren die hun bestemming verloren hebben raken in verval. Een gedetailleerd plan voor natuurontwikkeling ligt klaar maar de uitvoering laat op zich wachten. Lange tijd is er onzekerheid over de financiering. En er is één boer overgebleven op het eiland, met een pachtcontract dat nog niet is afgelopen. Zolang hij er zit kan niet met de uitvoering begonnen worden. Tenslotte verhuist hij. De werkzaamheden beginnen.
